Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ.

Η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης μπορεί να φέρει καταστροφικά αποτελέσματα για τον ελληνικό λαό.


Ένα άρθρο του Ramzy Baroud
 
Για μια σύντομη στιγμή, ο Αλέξης Τσίπρας και το πολιτικό κόμμα του, ο Σύριζα, έφεραν ελπίδες στους οπαδούς της Αριστεράς ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να αναβιώσει μια μακρά αδρανή, αριστερή παλίρροια στην Ευρώπη. Μια νέα Ελλάδα γεννιέται από τον πόνο της οικονομικής λιτότητας που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι θεσμοί της - μια τρόικα τόσο αμείλικτη που δεν νοιαζόταν καθόλου για το ότι η ελληνική οικονομία κατέρρευσε και εκατομμύρια άνθρωποι βίωσαν την πίκρα της φτώχειας, της ανεργίας και της απελπισίας.Ο συνασπισμός της ριζοσπαστικής αριστεράς (Syriza) ήρθε στην εξουσία τον Ιανουάριο του 2015 ως άμεσο αποτέλεσμα της λαϊκής δυσαρέσκειας για την ΕΕ. Το αποτέλεσμα, ωστόσο, ήταν απογοητευτικό. Ο Τσίπρας, τώρα πρωθυπουργός, μετέτρεψε τον πολιτικό του λόγο και υιοθέτησε σταδιακά μια νεοφιλελεύθερη πολιτική.
Σε αντάλλαγμα για τα δάνεια διάσωσης που έλαβε η Ελλάδα από τις ευρωπαϊκές τράπεζες από το 2010 έως το 2015 (εκτιμάται ότι έλαβε περισσότερα από 240 δισεκατομμύρια δολάρια), η χώρα διαλύεται. Τα περιφερειακά αεροδρόμια της Ελλάδας λειτουργούν σήμερα υπό τον έλεγχο των Γερμανών και η κύρια τηλεπικοινωνιακή εταιρεία της χώρας έχει ιδιωτικοποιηθεί, ενώ το 40% της ανήκει στην Deutsche Telekom. "Το μόνο πράγμα που λείπει έξω από τα γραφεία του ΤΑΙΠΕΔ είναι μια ταμπέλα που λέει:« Έθνος προς πώληση »,
Η οικονομική υποταγή είναι επίσης συχνά ένα προοίμιο της πολιτικής δουλείας. Ο Συριζα όχι μόνο προδίδει τις προσδοκίες του ελληνικού λαού που ψήφισε κατά της λιτότητας και των μέτρων διάσωσης, αλλά επίσης αποποιήθηκε τη μακρά κληρονομιά της χώρας να διατηρεί φιλικές σχέσεις με τους γείτονές της. Από την άφιξή του στην κυβέρνηση, ο Τσίπρας μετέφερε τη χώρα του στο ισραηλινό στρατόπεδο, σφυρηλατώντας αδυσώπητες περιφερειακές συμμαχίες με στόχο την εκμετάλλευση των ευρημάτων του φυσικού αερίου στη Μεσόγειο και τη συμμετοχή σε πολλαπλές στρατιωτικές ασκήσεις υπό την ηγεσία του Ισραήλ.
Ενώ το Ισραήλ βλέπει την ευκαιρία να προωθήσει την πολιτική του ατζέντα εκμεταλλευόμενο τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας, η ελληνική κυβέρνηση παίζει χωρίς να αξιολογεί πλήρως τις πιθανές επιπτώσεις της συμμετοχής σε συμμαχία με μια χώρα που θεωρείται περιφερειακός παρίας, ενώ διεθνώς καταδικάζεται για στρατιωτική κατοχή και τρομερή καταστρατήγηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Το Ισραήλ αποφάσισε να τραβήξει την Αθήνα στο δικό του στρατόπεδο το 2010, λίγο μετά την Τουρκο-Ισραηλινή διαμάχη για την επίθεση στο Mavi Marmara, όταν ισραηλινοί στρατιώτες επιτέθηκαν στο σκάφος που έπλεε προς την Γάζα, σκοτώνοντας εννέα Τούρκους υπηκόους και τραυματίζοντας πολλούς άλλους. Παρόλο που η Τουρκία και το Ισραήλ έχουν έρθει πλέον σε μια διπλωματική συμφωνία, το Τελ Αβίβ έχει δημιουργήσει εναλλακτικούς συμμάχους μεταξύ των Βαλκανικών χωρών, αξιοποιώντας ιστορικές συγκρούσεις μεταξύ της Τουρκίας και ορισμένων από αυτά τα έθνη.
Η Ελλάδα και η Κύπρος έλαβαν μεγαλύτερη προσοχή από το Ισραήλ. Μόλις ένα μήνα μετά την επίθεση στο Mavi Marmara, ο τότε Έλληνας Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου το επισκέφθηκε . Ακολούθησε επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα από τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου . Ήταν η αρχή μιας ερωτικής σχέσης που γίνεται όλο και βαθύτερη.
Το κύριο κίνητρο πίσω από την εγγύτητα στις σχέσεις είναι τα πεδία φυσικού αερίου Leviathan και Tamar, τα οποία βρίσκονται στα χωρικά ύδατα αρκετών χωρών, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου. Αν το Ισραήλ συνεχίσει να σχεδιάζει να εξαγάγει φυσικό αέριο από μια πηγή ενέργειας που βρίσκεται έξω από τις ακτές του Λιβάνου, θα αυξήσει τις πιθανότητες για έναν ακόμα περιφερειακό πόλεμο.
Όταν ο Τσίπρας ήρθε στην εξουσία στους ώμους ενός λαϊκιστικού πολιτικού κινήματος,οι Παλαιστίνιοι ήλπιζαν ότι θα ακολουθήσει διαφορετική πολιτική. Δεν ήταν απλά μια ευσεβής σκέψη. Ο Σύριζα ήταν ανοιχτά επικριτικός απέναντι στο Ισραήλ και υποσχέθηκε να κόψει τους στρατιωτικούς δεσμούς με το Ισραήλ κατά την είσοδό του στην κυβέρνηση. Αντίθετα, οι δεσμοί έχουν εντατικοποιηθεί.
Πράγματι, σύντομα μετά την ανάληψη της εξουσίας, η ριζοσπαστική αριστερή ελληνική κυβέρνηση υπέγραψε μια σημαντική στρατιωτική συμφωνία με το Ισραήλ - τη συμφωνία "status of forces" - ακολουθούμενη από ακόμα περισσότερες στρατιωτικές ασκήσεις. Όλα αυτά ενισχύθηκαν από μια προπαγανδιστική εκστρατεία στο Ισραήλ, η οποία χαιρετίζει τη νέα συμμαχία, σε συνδυασμό με μια μεταβαλλόμενη αφήγηση στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης σχετικά με το Ισραήλ και την Παλαιστίνη.
Ο Γεώργιος Ν. Τζογόπουλος έχει ιδιαίτερη σημασία για την ισραηλο-ελληνική φιλία. Γράφοντας μια σειρά άρθρων σε διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένης της ισραηλινής εφημερίδας Ιερουσαλήμ, ο Τζογόπουλος προτείνει ότι, αντίθετα με την παλαιότερη γενιά Ελλήνων που στο παρελθόν ήταν με τους Παλαιστίνιους, η νέα γενιά είναι πιθανό να είναι υπέρ του Ισραήλ. "Αυτή η διαδικασία (για τη μετατροπή των Ελλήνων στο να ευνοηθεί το Ισραήλ) θα πάρει χρόνο, φυσικά, επειδή σχετίζεται κυρίως με τη σχολική εκπαίδευση", γράφει στην εφημερίδα Algemeiner Journal. «Αλλά η αλλαγή στην κάλυψη του Ισραήλ από τους Έλληνες δημοσιογράφους είναι μια καλή αρχή».
Αυτή η "αλλαγή της κάλυψης" ήταν επίσης αξιοσημείωτη στην πρόσφατη επίσημη επίσκεψη του Ισραηλινού προέδρου Reuven Rivlin και στις συναντήσεις του με τον Τσίπρα και άλλους Έλληνες αξιωματούχους. Στις συναντήσεις, ο Ριβλίν διαμαρτυρήθηκε για την παλαιστινιακή επιμονή και την άρνησή της να επιστρέψει στην «ειρηνευτική διαδικασία», προκαλώντας έτσι μια «σοβαρή κρίση». Ο ηγέτης της «ριζοσπαστικής αριστεράς» της Ελλάδας έκανε ελάχιστα για να αμφισβητήσει τα λόγια του Ριβλίν.
Η Ελλάδα δεν ήταν πάντα έτσι, φυσικά. Ποιος θα μπορούσε να ξεχάσει τον Ανδρέα Παπανδρέου, που έδωσε διπλωματικό καθεστώς στην Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) το 1981 και υποστήριξε τους Παλαιστίνιους παρά τις απειλές της Αμερικής και του Ισραήλ;
 Η υπογραφή για να συμμετάσχει σε μια ισραηλινή οικονομική και στρατιωτική συμμαχία σε μια περιοχή γεμάτη συγκρούσεις είναι μια τρομερά ανεύθυνη κίνηση, ακόμη και για πολιτικά άπειρους και ευκαιριακούς πολιτικούς.


- Ο Ramzy Baroud είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας και συντάκτης στα Χρονικά της Παλαιστίνης. Ο ιστότοπός του βρίσκεται εδώ www.ramzybaroud.net .

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ.

Πράκτορας της MI5 Εγώ σκότωσα την Νταιάνα

ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗΝ 5ΧΡΟΝΗ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΗΠΙΑ.